Je komt thuis van je werk en eigenlijk wil je gewoon met een pizza op de bank liggen, maar dat kan nog niet. Het is één ontplofte bedoeling in huis, er moet nog gekookt worden en de kinderen moeten nog naar bed. Voor je het weet sta je weer in de keuken, ben je aan het koken, ruim je op en regel je de rest van de avond.

Niet omdat iemand het van je vraagt, maar omdat je denkt: dan gebeurt het in ieder geval goed.

Soms vraagt je partner of jij nog even boodschappen wil doen en dan voel je eigenlijk al dat je daar helemaal geen zin in hebt. Je denkt nog: jij bent thuis, jij kunt dat toch ook doen. Maar toch hoor je jezelf zeggen: laat maar, ik doe het wel. Want de kinderen moeten ook eten en dan is het in ieder geval geregeld.

En zo komt er steeds meer weer bij jou terecht. De was, het koken, de kinderen naar bed brengen. Je neemt het over, ook al voel je dat je het eigenlijk niet wil. En ergens weet je ook wel dat je het zelf doet, maar loslaten voelt nog lastiger. Want als jij het niet doet, gebeurt het niet of niet zoals jij het voor je ziet.

Later op de avond zit je op de bank. Het liefst gewoon in een hoekje met een dekentje, een beetje doelloos tv kijken om maar even nergens meer over na te denken. Alleen je hoofd blijft doorgaan. Je denkt dat je nog van alles moet doen, maar je trekt het gewoon niet meer. Dus je blijft zitten, terwijl het in je hoofd blijft draaien.

En dan baal je. Omdat je ergens voelt: dit wil ik helemaal niet zo.

Je neemt je voor om het morgen anders te doen, maar op de een of andere manier lukt dat niet. Voor je het weet zit je weer in hetzelfde en herhaalt het zich gewoon opnieuw.


Dit is waar het misgaat

Je merkt het pas als het al gebeurd is. Op het moment zelf voelt het logisch om het toch te doen en ga je gewoon door, zonder dat je echt doorhebt wat er gebeurt. Pas later voel je dat het te veel was en baal je dat je het weer zo hebt laten lopen.

Omdat het zo automatisch gaat, voelt het soms alsof het niet anders kan.


Maar zo hoeft het niet te blijven

Op deze ervaringsdag ga je voelen waar jouw grens ligt, terwijl je er middenin zit en normaal gesproken gewoon door zou gaan.

Je merkt eerder dat het te veel wordt en stopt op het moment zelf, in plaats van dat je er pas later achter komt en ervan baalt.

Wat gaan we doen?

In de ochtend ga je uit je hoofd en terug naar je lichaam, zodat je weer gaat voelen wat er in je gebeurt in plaats van er automatisch overheen te gaan.

Je staat stil bij die momenten waarop je normaal gesproken gewoon doorgaat en merkt wat er dan eigenlijk speelt en wat jij op dat moment echt wil.

In de middag kijken we naar praktische situaties waarin jij het steeds weer oppakt. Je ontdekt waar jouw grens ligt en wanneer het voor jou genoeg is.

Je ervaart ook hoe het is om eerder te stoppen, in plaats van doorgaan tot het te veel wordt, en wat er gebeurt als je niet alles naar je toe trekt.

We houden het klein en praktisch, zodat je het kunt vertalen naar je dagelijks leven en het niet alleen iets blijft van deze dag.

Dit levert deze dag je op

Je merkt eerder wanneer het voor jou genoeg is in plaats van dat je pas later doorhebt dat het te veel was.

Je pakt minder automatisch alles op, omdat je op het moment zelf voelt dat je het eigenlijk niet wil.

Je laat dingen vaker liggen, zonder dat je daar de hele avond over blijft nadenken of je er schuldig over voelt.

En daardoor voel je aan het eind van de dag meer rust in plaats van leeg zijn en balen van hoe het is gegaan.



Praktisch

Datum:

Tijd:

Locatie:

Investering:

Najaar 2026

10.00 - 16.00 uur

Het Biota Huis, Putten

€247

De ervaringsdag is inclusief lunch, hapjes en drankjes.

Er is plek voor maximaal 12 vrouwen, zodat er ruimte en veiligheid is.

ambi

“Bij Manon voelt het als thuiskomen. Ze heeft een kalme, gegronde energie waardoor ik me direct veilig voel. Ze begeleidt rustig, legt helder uit en denkt liefdevol mee. Iemand bij wie ik me echt gedragen voel.”

Ellen

“Bij Manon voelde ik dat alles gedeeld en gezegd mocht worden. Het voelde vertrouwd en veilig, niets is gek.” 

Manon

“Ik voelde meteen een fijne en veilige sfeer. Manon bleef doen wat bij mij past, nuchter, eerlijk en met beide benen op de grond. Het was ook praktisch genoeg om er in het dagelijks leven iets mee te kunnen.”

Jolanda

“Het is geen quick fix. Je moet bereid zijn om naar jezelf te kijken. Maar juist daardoor zet het traject iets blijvends in beweging. Ik voel nu beter wat voor mij klopt en dat geeft rust, in mijn lijf en in mijn hoofd.”

Ik ben Manon, NEI-therapeut en coach

Over

Ik begeleid vrouwen die gewend zijn om sterk te zijn, verantwoordelijkheid te dragen en door te gaan, tot ze ergens voelen dat het zo niet langer werkt.

Ik weet hoe makkelijk het is om alles zelf op te pakken en pas later te voelen dat het te veel was.



Voel je dat dit over jou gaat?

Dan weet je eigenlijk al genoeg.